Ergens in 2006 ontdekte ik wat ik tot op het heden een van de allerbeste Röyksopp remixes vindt tot nu toe. De Japanse zangeres Eri Nobuchika (wie kent haar niet) had haar nummer Sing A Song laten remixen door de Noorse mannen, en ze hebben er een waar kunstwerk van gemaakt.
Het nummer begint met een simpel melodietje en een zachte hihat. Dan is er al een break, na 40 seconde, om even flink het gas erop te zetten. Het herkenbare Röyksopp geluid (dat klinkt alsof je plastic openscheurt maar dan elektronisch) is de leidraad voor dit nummer en de snelheid en het ritme is heerlijk. Tegen het einde schiet het nummer alle kanten op om euforisch te eindigen.
Toen ze vorig jaar hun album Junior uitbrachten klonk het derde nummer heel bekend. Het was de muziek van sing A Song, maar met een Engelse tekst eroverheen (gezongen door Anneli Drecker overigens). Een van de hoogtepunten van het album. Hij eindigt minder abrupt dan Sing A Song, maar voor de rest is het gewoon 1 op 1 gerecycled.
Vandaag hoorde ik voor het eerst het origineel van Eri Nobuchika’s Sing A Song. Een oop het oor rustige track, maar niets is minder waar. Net als bij de remix wordt er langzaam opgebouwd voordat het nummer echt begint. Tegen het einde van het eerste couplet gaat het nummer op Franse wijze los met veel distortion en wordt het een echte clubstamper. Een enorm verschil met de remix. En dat is precies waarom ik zo van Röyksopp hou.
Het nummer begint met een simpel melodietje en een zachte hihat. Dan is er al een break, na 40 seconde, om even flink het gas erop te zetten. Het herkenbare Röyksopp geluid (dat klinkt alsof je plastic openscheurt maar dan elektronisch) is de leidraad voor dit nummer en de snelheid en het ritme is heerlijk. Tegen het einde schiet het nummer alle kanten op om euforisch te eindigen.
Toen ze vorig jaar hun album Junior uitbrachten klonk het derde nummer heel bekend. Het was de muziek van sing A Song, maar met een Engelse tekst eroverheen (gezongen door Anneli Drecker overigens). Een van de hoogtepunten van het album. Hij eindigt minder abrupt dan Sing A Song, maar voor de rest is het gewoon 1 op 1 gerecycled.
Vandaag hoorde ik voor het eerst het origineel van Eri Nobuchika’s Sing A Song. Een oop het oor rustige track, maar niets is minder waar. Net als bij de remix wordt er langzaam opgebouwd voordat het nummer echt begint. Tegen het einde van het eerste couplet gaat het nummer op Franse wijze los met veel distortion en wordt het een echte clubstamper. Een enorm verschil met de remix. En dat is precies waarom ik zo van Röyksopp hou.
0 comments:
Posting Komentar